Τόσα και τόσα έχουμε περάσει σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ αλλά όπως φαίνεται κόσμος και  διοικήσεις αρνούνται πεισματικά να διδαχθούν από τα παθήματα-μαθήματα. του παρελθόντος και προτιμώντας τακτικές ωραιοποίησης καταστάσεων και στρουθοκαμηλισμού να αποφεύγουν να αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα της ομάδος. Σε σημείο όπου ο στόχος είναι σχεδόν πάντα η απόκρυψη των προβλημάτων και η αποφυγή κάθε συζήτησης γύρω από αυτά. Αργά ή γρήγορα όμως έρχεται η στιγμή όπου τα ψέματα τελειώνουν και πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια. Σήμερα το απόγευμα στο άδειο Παλέ ήρθε αυτή η στιγμή για τον μπασκετικό ΑΡΗ. Η βαρειά ήττα από τον Κολοσσό Ρόδου "ξεγύμνωσε" διοίκηση και προπονητή και πλέον δύσκολα να υπάρχει κάποιος που να συνεχίζει να κοιμώμενος ήσυχος να θεωρεί ότι όλα λειτουργούν καλά στην ομάδα... Η ευκολία με την οποία επικράτησε σήμερα η ομάδα από την Ρόδο που από τα πρώτα λεπτά του αγώνα πήρε διψήφια διαφορά πόντων και τα 7 στα 34 τρίποντα  αποτυπώνουν στο απόλυτο το σημερινό ναυάγιο του ΑΡΗ...

Μπορεί ο Τζέιμς να έκανε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση με 28 πόντους αλλά ο κορυφαίος του γηπέδου ήταν ο Βεζένκοβ. Μόνο που οι 21 πόντοι, τα 12 ριμπάουντ, οι 3 ασίστ και το 1 κλέψιμο δεν ήταν αρκετά για να αλλάξουν τα πράγματα για την ομάδα μας. Σε ένα παιχνίδι όπου ο νεαρός ήταν εκπληκτικός αλλά παράλληλα απελπιστικά μόνος του μιας και όλοι υπόλοιποι ή απουσίαζαν από το γήπεδο ή είχαν τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους... Εκεί όμως που υπήρξε η απόλυτη επιτυχία ήταν στο σημείο που υποτίθεται ότι ήμασταν καλοί. Άμυνα για γέλια που επέτρεψε στους αντιπάλους μας να κάνουν πάρτι και μέχρι που παίκτες που ως τώρα δεν είχαν φάνει να γίνονται ήρωες. Κανένα αγωνιστικό πλάνο, καμία αντίδραση από τον πάγκο παρά ένα σκορποχώρι από παίκτες που έμοιαζαν να βρίσκονται σε άλλο γήπεδο. Τα 3 στα 23 που είχαν οι Πάσαλιτς, Τόμας και Αντεγκμπόγιε αυτό ακριβώς δείχνει. Η έκφραση αγωνιστική πειθαρχία μοιάζει να απουσιάζει εντελώς από την καθημερινότητα της ομάδος όπως και η λέξη βελτίωση μιας και ο ΑΡΗΣ αντί να έχει ανοδικές τάσεις στην απόδοση του αντιθέτως από παιχνίδι σε παιχνίδι δείχνει ολοένα και χειρότερος. Η διαχείριση του ρόστερ από τον Δ.Πρίφτη δείχνει ότι ο ίδιος ο προπονητής μας δεν εμπιστεύεται τις επιλογές του και το πιο σημαντικό ότι αδυνατεί να βρει λύση στα τεράστια αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος. 

Δικαιολογίες για την σημερινή ήττα δεν υπάρχουν. Δυστυχώς οι νίκες τις πρώτες αγωνιστικές αντί να αξιοποιηθούν ώστε ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται και να παρουσιάζει μια καλύτερη εικόνα χωρίς άγχος και μέσα σε ένα θετικό κλίμα τελικά ήρθε ο εφησυχασμός και η αποφυγή αντιμετώπισης ουσιαστικών προβλημάτων σε άμυνα και επίθεση. Μετά από 7 αγωνιστικές με ένα εξαιρετικό πρόγραμμα που θα μπορούσαμε αν ήμασταν αυτοί που έπρεπε να ξεκινούσαμε την χρονιά τρένο έχουμε καταλήξει να είμαστε προς την μέση της βαθμολογίας και το μέλλον μας να φαντάζει δυσοίωνο... Βλέποντας μάλιστα και τα αποτελέσματα των άλλων αγώνων η χρονιά μοιάζει παρόμοια με τις προηγούμενες όπου ο ΑΡΗΣ απέτυχε παταγωδός πάνω στο παρκέ. Φέτος δεν υπήρχε το απαγορευτικό της FIBA ενώ και η διοίκηση υποτίθεται ότι είναι πιο έμπειρη... παρόλα αυτά το αποτέλεσμα το ίδιο τραγικό σε μια χρονιά όπου το μπάσκετ θα έπρεπε να είναι το τμήμα που θα κρατούσε την σημαία του συλλόγου και το ηθικό του κόσμου ψηλά... Αλλά ξέχασα.. άρθρο 99, γκρινιάρηδες οπαδοί, μικρά μπάτζετ, ατυχία, θα μας κρίνετε στο τέλος κτλ κτλ κτλ...

ΥΓ. Πετυχημένη αγωνιστική χρονιά για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ την δεδομένη χρονική στιγμή δεν είναι να κάνει το μπρέικ στα πλέιοψς για να καταλήξει τρίτος ή τέταρτος αλλά να καταφέρει να ανακτήσει την αγωνιστική του αξιοπιστία με συνέπεια από την αρχή ως το τέλος του πρωταθλήματος. Έτσι θα φέρεις τον κόσμο στο γήπεδο, έτσι θα προσελκύσεις χορηγούς, έτσι θα βρεις επενδυτές, έτσι θα ξεχρεώσεις...

ΥΓ2. Και ένα μκρό κουίζ: 2 χρονιές "φαγούρα" με την διοίκηση Αρβανίτη και οδεύουμε ολοταχώς και για μια τρίτη εξίσου μίζερη με τις 2 προηγούμενες... Άραγε ποιοι είναι αυτοί εντός της οικογένειας του ΑΡΗ που και άλλες 5 τέτοιες χρόνιες  να έχουμε όχι μόνο  δεν θα χαλαστούν αλλά μπορεί και στην τελική να μείνουν και ικανοποημένοι θεωρόντας ότι το γενικότερο πλάνο λειτουργεί μια χαρά?